Boekvoorstelling: De rode traan

Afgelopen vrijdag was de boekvoorstelling van : de Overlevers de Rode traan van Rik Raven in van Piere in Eindhoven. Rik had deze datum al een hele tijd geleden aan mij doorgegeven dus was ik van de partij. Het boek heb ik ondertussen al gelezen en hier kun je lezen wat ik ervan vond. Maar een avondje van Piere met een leuke schrijfster en een goed boek is altijd een goede vrijdagavond besteding.

Achterflap van de Overlevers

Wat doe je als je tweelingzus, die niet spreekt, ineens verdwijnt? Tara raakt niet in paniek, maar is bereid om alles in het werk te stellen, zelfs haar verborgen talent, om Devi te vinden. Ook haar moeder, Jacky, zet alles op alles.Zelfs haar vader, Jacques, die officier van justitie is, wendt zijn invloed aan. Maar is dat wel zo?

Tara ontmoet Tom, een particulier detectieve en later Jeffrey, een rechercheur bij de politie in ‘s-Hertogenbosch. Met beide is er een bijzondere klik. Waarschijnlijk door hun zeldzame talenten, die ook zij verborgen moeten houden. Zonder te weten dat zij vieren al waren voorbestemd om samen te komen, bundelen ze hun krachten om Devi te vinden.

Rik aan het woord:

Rik3

Natuurlijk de uitreiking van het symbolische eerste boek:

rik4

Deze wordt overhandigd aan Dhr de Koning voor al zijn hulp bij al haar vragen over het politieapparaat en het kantoor ’s Hertogenbosch.

En als afsluiting natuurlijk de signeersessie:

Rik2

 

Rik was ook nog bereid enkele vragen te beantwoorden.

1.Je schrijft onder de pseudoniem Rik Raven. Hoe kom je aan deze naam? Heeft deze een speciale betekenis?
Een raaf is imposant en hij is intelligent, maar vooral is een raaf een vogel met karakter, een wezen om respect voor te hebben, of je nu van hem houdt of niet.
Mythologisch gezien speelt hij vaak een belangrijke rol: god Wodan gebruikte twee raven als boodschappers, ook in het gedicht Vandenvos Reynaerde fungeert een raaf als boodschapper, voor de Kelten is hij een waarzegger, voor de Grieken en Romeinen stond hij symbool voor een lang leven en voor de Egyptenaren was hij het symbool voor het kwaad, zo ook voor de joden en christenen. Toch is de raaf ook de beschermer van een van de vier belangrijke boeddhistische scholen.
Ik houd daar wel van. Niemand is puur goed of puur slecht. Wel heeft iedereen iets van allebei de eigenschappen.
2. Je schrijft gedichten, verhalen, blogs en boeken. Kun je dit allemaal goed combineren? En wat doe je het liefste?
Het liefst schrijf ik een lang verhaal waar ik me lange tijd mee bezig kan houden, waar ik de personages leer kennen als mezelf, wat ook wel klopt omdat ze allemaal ergens een stukje van mij meekrijgen. Als ik een lang verhaal (een boek), afsluit, voel ik dat niet als afscheid, want ze blijven altijd in mijn gezelschap, maar toch breekt er daarna een periode aan waarin ik me niet meer met hen bezig kan houden, een periode waarin ik een beetje wordt geleefd omdat er een boek uitgegeven moet worden, en dat is een gemis. Helaas is het een noodzaak omdat ik vind dat ik iedereen de kans moet bieden mijn boeken te lezen.
Toch ben ik altijd (ook tijdens het schrijven van een boek) bezig linksom of rechtsom met het verzinnen, schrijven of herschrijven van een kortverhaal. Is het niet voor een wedstrijd, dan toch voor een bundel of zo. Een kortverhaal is een totaal andere discipline, want je moet je focussen op het plot, de personages bestaan uit niet meer dan enkele kernwoorden en beschrijvingen zijn uit den boze – het is allemaal doe-het-zelf voor de lezer.  Daarom ben ik ook best trots op de korte verhalen, die ik heb kunnen publiceren. Een kortverhaal schrijven is moeilijker dan een boek omdat je met minder woorden evenveel moet vertellen.
Blogs schrijf ik voor de lezer die mij wat beter wil leren kennen en ik beschouw die als een soort dagboek, maar dan anders. Toch blog ik minder dan ik wil, want er zit te weinig tijd in een uur.
Dan zijn er nog mijn gedichten. Die verzin ik ’s nachts of ’s ochtends, tussen slaap en waak. Ik wil een gedicht, zeg ik dan. Ik denk een zin, ik denk nog een zin en dat zingt al wat, er komt nog een zin en het is al bijna een liedje. Als ik dat niet snel opschrijf op mijn blocnote, die op mijn nachtkastje zwerft, dan is het verdwenen. Voor altijd.
3. Je schrijft de boeken die jij graag zou willen lezen zeg je. Wat is dan het grootste verschil voor je? Wat mis je dan bij andere boeken/schrijvers?
Ik denk dat er geen auteur is die zijn eigen boeken niet zou willen lezen, als het gaat om het verhaal en de inhoud. Je schrijft over wat je boeit, wat je bezighoudt en dat vertaal je naar een verhaal waarvoor je hoopt dat er lezers zijn. Ik schrijf mijn verhalen, op mijn eigen manier. Mijn debuut Bron is een eerbetoon aan het werk van Stephen King dat ervoor zorgde dat ik weer begon met schrijven. Het zorgde er ook voor dat er veel Stephen Kinglezers onder mijn lezers zitten. Toch zijn mijn schrijfsels alleen qua genre met Kings werk te vergelijken, want hoewel hij veel beter verkoopt (understatement 😜) zijn mijn boekeindes beter …
4. De overlevers- de rode traan is je 4de boek. Waarin verschilt het het meeste van je vorige werk?
Tja, ieder boek is anders, Bron en Recht noem ik fantasythrilllers, Zucht is in my humble opinion een occulte thriller en De overlevers is een magisch realistische thriller (supernatural kan ook). In De overlevers besteed ik veel aandacht aan hoe mijn personages om leren gaan met hun eigenschappen, die ver boven het menselijk mogelijke uitstijgen. Hoe gaan ze daar mee om en waarom is dat zo? Niets gebeurt zonder reden, alles heeft een oorzaak. Een recensent (Ferry Visser) omschreef het op deze manier: “In haar vorige boeken gebruikte Rik met betrekking tot haar personages vaak tegenstellingen. In ‘De rode traan’ ligt de nadruk meer op het complementaire en laat ze zien hoe personages met dezelfde achtergrond of basis, heel verschillend kunnen zijn. Met name voor de hoofdpersonages speelt dit een belangrijke rol en maakt het de ontwikkeling die zij doormaken interessanter,
5.De rode traan zou perfect een eerste deel van een serie kunnen zijn. Komt er nog een vervolg?
Dat zit wel in de planning, maar nog niet meteen.
6. Heb je al een idee ivm je volgende boek?
Ja, hoor, het wordt het derde en laatste boek van mijn (zoals ik hem ben gaan noemen) Brontrilogie. Het boek dat volgt op Bron en Recht gaat weer over een schrijver die een verhaal vertelt… Deze schrijver zal ik zelf zijn en ik beloof zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven. Ik heb al het nodige voorwerk gedaan en ik kan niet wachten ermee te  beginnen. Eerst nog twee verhalen afmaken en de aftrap geven voor De overlevers …

Dank je wel Rik dat je de tijd heb genomen om deze vragen te beantwoorden. Ik heb genoten van de voorstelling en hoop dat je snel met het vervolg kan beginnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: